|
|
Ierse Gebarentaal
In 1816 werden Britse tekens binnengehaald. In 1846 werden Ierse tekens ontwikkeld in de Ierse Gebarentaal (ISL, Irish Sign language), wat de gebarentaal van Ierland is. ISL wordt gebruikt in Noord Ierland maar ook in de Republiek van Ierland, maar in Noord Ierland wordt ook Britse gebarentaal gebruikt (BSL). Isl ligt dichter bij de Amerikaans en Franse gebarentaal dan bij BSL en het is beinvloed door gebarentalen uit Australië en Zuid Afrika en het heeft wat weg van gesproken Engels of Iers.De taal is grammaticaal niet verbonden aan gesproken Engels, of gesproken Iers. Het is een taal van het gezicht, de handen en het lichaam dat al honderden jaren bestaat. Het trad op ron 1847 vanuit de Dove Gemeenschap en werd door dove mensen zelf ontwikkeld en het werd een volledig complete taal. Het is een visuele, ruimtelijke taal met zijn eigen grammatica. Het is niet alleen een taal met de handen, maar ook van het gezicht en het lichaam: het is heel moeilijk voor gesproken Engels en het wordt behouden met een hevig trots gevoel van de Ierse dove mensen. Het heeft structurele kenmerken zoals werkwoorden die je een bepaalde richting insturen en het heeft gebarentalen in Zuid Afrika en Australië beïnvloed.
Een grappig detail is dat er een informeel systeem is die verschillend zijn voor mannen en vrouwen. Meisjes leren het systeem van de mannen tijdens relaties en het huwelijk. In Ierland is er een commissie voor nationale gebarentaal en een organisatie voor gebarentaal leraren. Mensen waarvan hun gehoor is beschadigt leren Ierse gebarentaal op een van de doven scholen in het land. Elke school heeft ongeveer 750-800 studenten.
|
|